Popyt na mieszkania był ciągle i ciągle było ich na rynku zbyt mało. Niby budownictwo rozwijało się w ogromnym tempie, budowano duże, kilkupiętrowe blokowiska- sypialnie ale ciągle było ich zbyt mało, ciągle nie były na wolnym rynku dla wielu. Młodzi obywatele na progu dorosłego życia coraz częściej dojrzewają do samodzielności niekoniecznie dopiero po stworzeniu rodziny. Są ambitni i na wzór zachodni wcześniej rozwijają pracę zawodową i jednocześnie się uczą i podnoszą kwalifikacje, chcą być więc samodzielni. Chętniej i bez lęku opuszczają rodzinne miejsca niż ich rodzice, którzy pozornie stawali się samodzielni się wyjeżdżając do większych miast na studia, ale tylko nieliczni pracowali a reszta wystarczająco długo dorabiali się do domów po rozpoczęciu pracy zawodowej. Niektórzy po zakończeniu bardzo poszukiwanych zawodów jak nauczyciel, lekarz, weterynarz, postanowili powrócić z ugruntowaną opinią w rodzinne strony tam mogli liczyć na pomoc rodziny, dla przykładu w formie terenu pod budowę domu na ojcowiźnie. Część spośród nich ze zdobytym poszukiwanym zawodem trafiała w miejsce gdzie zakład pracy załatwiał im mieszkanie. Często oczywiście poprzez zdobycie przynależności w spółdzielni mieszkaniowej, która dysponowała wtedy najpotężniejszą władzą na rynku nieruchomości.